piątek, 11 października 2013

CHRUPIĄCE PLACKI ZIEMNIACZANE



Placki ziemniaczane robione trochę innym sposobem. Ziemniaki po starciu na wiórki są moczone w lodowatej wodzie. To powoduje, że część zawartej w nich skrobi zamienia się w cukier. Takie ziemniaki wchłaniają mniej tłuszczu w czasie smażenia i są bardziej chrupiące. Przy młodych ziemniakach przepis  też się dobrze sprawdza. Polecam też inne placki z mojego bloga.

           Różne placki






         SKŁADNIKI NA 2-3 osoby:

           ---750 gram obranych ziemniaków
           ---1 duża cebula - ok.150 g
           ---sól i pieprz
           ---1 jajko
           ---1 lekko kopiasta łyżka mąki
           ---olej do smażenia



 1) Ziemniaki zetrzeć na tarce o dużych otworach i zalać lodowatą wodą (można dodać parę kostek  lodu)-  pozostawić w niej na 15 minut.

 2) Po tym czasie bardzo dobrze odcisnąć z wody, dodać posiekaną cebulę , jajko, mąkę, doprawić solą i pieprzem i dobrze wymieszać.

 3) Masę ziemniaczaną przełożyć na durszlak i postawić go na głębszej misce, żeby ewentualna jeszcze woda z ziemniaków i cebuli miała  ujście.

  4) Olej rozgrzać na patelni i smażyć na wolniejszym ogniu cienkie placuszki na rumiano i osączać na papierze kuchennym. Przy większej ilości nagrzewam piekarnik do 70 stopni C i te już usmażone i osączone placuszki przekładam na blaszkę do pieczenia ciasta.

  5) Można również obrane ziemniaki pokroić na mniejsze kawałki zalać lodowatą wodą , odcedzić i zetrzeć przy pomocy malaksera, odcisnąć na durszlaku z nadmiaru wody.

PLACKI CZYTELNIKÓW :



32 komentarze:

  1. Danusiu, ja robię zawsze ten sam błąd! Ścieram ziemniaki zbyt drobno, są chrupiąco-gumiaste , jakoś nigdy nie mam odwagi zetrzeć na grubej tarce.
    A mój Małż(On) uzłocił by Cię za takie placki, uwielbia.
    Pozdrawiam i życzę dobrego dnia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam Bożenko.Ziemniaki po starciu nie mogą mieć za dużo wody.Ścierane na drobnej tarce też mogą być chrupiące-ja też takie robię. Tak starte ziemniaki przekładam na sito i po odcieknięciu nadmiaru wody dopiero dodaję jajko i całą resztę.Też jeszcze podchodzą wodą,ale już nie w takiej ilości jak wcześniej.
      Pozdrawiam i życzę udanego weekendu:)

      Usuń
  2. Racja , Danusiu, niby zawsze odsączam, ale nigdy do końca nie jestem zadowolona, zrobię następnym razem wg Twoich rad.
    Danuś, nie wiem dlaczego, mimo,że zaznaczam u Ciebie subskrypcję powiadamiania mnie o komentarzach przy postach , tylko od Ciebie nie otrzymuję wiadomości na e-mail, szkoda, bo pewnie częściej bym była z Tobą w kontakcie.
    O swoim komentarzu pozostawionym przy wpisie dostaję , ale gdy Ty odpowiesz na mój to nie mam informacji.
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bożenko ja mam tą samą sytuację.O Twoim komentarzu wiem wtedy kiedy wejdę w bloga na stronę z moderacją .Nie mam zielonego pojęcia dlaczego tak jest.Ja chyba sama do tego nie dojdę,bo jestem za słaba ,żeby to rozwikłać,ale będe się starała,tylko teraz nie mam do tego głowy.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  3. Ciekawy sposób przygotowania :) Uwielbiam placki, ale rzadko robię, bo nie cierpię ścierać ziemniaków :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wedelko,ja też nie cierpię,dlatego trę na grubych oczkach,bo to idzie szybko-polecam:)

      Usuń
  4. Witam Danusku , ja tez tak robie placki ziemniaczane jak Ty ,tre na grubszej tarce sa pyszne i szybciej je sie robi , mozna tez je zapiekac w piekarniku - mialam dzisiaj robic Twoje golabki z ziemniakami , ale jeszcze do nichy sie przymierzam ,jakos ndzisiaj nie mialam natchnienia - jest nas tylko troje - dlatego nie chcialo mi sie ich robic. - czasami taka apatia . pozdrawiam Cie serdecznie Basia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiesz Basiu,też mam takie dni,że nie mam natchnienia na gotowanie i wtedy sobie odpuszczam. Z reguły jest tak,że wtedy potrawy mi nie wychodzą takie jak powinny.Mój Mąż zawsze wie kiedy wkładam serce w potrawę a kiedy robię,żeby było zrobione.
      Pozdrawiam i całuski:)

      Usuń
  5. Ja caly tydzien nie mialam weny do gotowania z wiadomych powodow,obiecalam sobie w weekend nadrobic i tak jutro ciasto marchewkowe z masa z sera zrobie i klopsiki w sosie pieczarkowym a na niedziele rafaello i kurczaka w mleku z Twojego przepisu Danusiu zawsze wychodzi super.Milego weekendu,ide dalej buszowac po blogu.pa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Justynko,no to ładnie poszłaś po bandzie-to dobry znak.Oby tak dalej-powodzenia.
      Pozdrawiam serdecznie.

      Usuń
  6. Uwielbiam placki ziemniaczane wcześniej ścierałam na grubej tarce żeby było szybciej ale w trakcie smażenia się rozleciał więc ścieram się nie na bardzo drobno ale na cienkiej tarce i jest lepiej. W tym przepisie Danusia daje lodowatą wodę i jestem w szoku że takie można robić. Pozdrawiam Renata

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam Reniu.Jak dajesz jajko i trochę mąki to nie mogą się rozlatywać,co widać na załączonym obrazku.Ale najważniejsze,że masz swój sposób.Tak naprawdę to co kuchnia to przepis.
      Pozdrawiam serdecznie.

      Usuń
  7. Danusiu, dziś mam na obiad Twoje placuszki, ale nie schładzałam ich lodem , ani wodą , są pyszne i chrupiące. Dzięki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja jak mam mało czasu to też tylko mocno odciskam z nadmiaru soku i jak piszesz są chrupiące.Bardzo Ci dziękuję.
      Pozdrowionka.

      Usuń
  8. Danusiu zjadłam 7 placków i 3 raphacholiny masz mnie na sumieniu! po co wstawiasz takie przepisy?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bożenko ,no to miałaś super deser,ale smaku placków to nie zapomnisz. Przepis Kochanie wstawiłam dla młodzieży-d l a m ł o d z i e ż y!!!
      Ja uwielbiam placki i to jeszcze z dużą ilością śmietany więc nie jesteś sama-ja też brałam raphacholiny.Biorę je też do pyz ziemniaczanych-ale od czasu do czasu macham ręką i po prostu się delektuję,a co będzie potem nie myślę.Wybacz mi.

      Usuń
  9. Wspaniałomyślnie wybaczam! Zaliczam się do młodzieży ,która ma już niewiele lat do STU ! Więc trafnie dedykowałaś.
    Przepis świetny w swojej prostocie, jeżeli pozwolisz , to kiedyś opublikuję na swoim blogu, bo naprawdę warto go rozpowszechnić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za wybaczenie.Widzisz jaką ja mam intuicję-ja wiedziałam,że Ty zaliczasz się do młodzieży,która lubi raphacholin.
      Oczywiście,że pozwalam-cała przyjemność po mojej stronie,no może po Twojej trochę też.

      Usuń
    2. Szybciutko zrobiłam te placki,żeby mąż mnie ponosił na rękach za nie, bo przecież je uwielbia, tylko nie wiedzieć czemu on zjadł trzy ze smakiem , a ja siedem z raphacholinem i też ze smakiem , ale z ubocznym skutkiem, niestety.

      Usuń
    3. A powiedz Bożenko czemu Cię nie ponosił?Czyżby zbyt mała ilość placków była przyczyną,czy Ty się broniłaś.
      Pozdrawiam.

      Usuń
    4. Danusiu, po 44 latach małżeństwa , to już tylko nas ponoszą nerwy od czasu do czasu. Zaraz po tych plackach wyruszyliśmy na wycieczkę rowerową, żeby zrzucić to co wlazło.Pozdrawiam z pieleszy i życzę dobrej, spokojnej nocy.

      Usuń
    5. Mój staż jest 40 letni,więc niewiele mniej.Nerwy wiadomo czasami ponoszą,ale po tylu latach szybko mijają i znowu jest sielanka.
      Miłego niedzielnego wieczoru:)

      Usuń
  10. Wczoraj uraczylismy sie Twoimi placuszkami nie wiem czemu moj mlodszy synus nazwal je placki "frytkowe"moze dlatego ze na grubej tarce:)Dzis tez chcial frytkowe na obiad ale namowilam go na kotlecika i mizerie:)Placuszki pyszne!!!!!!!baaaardzo chrupiace.Pozdr.Justyna M

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Justynko,Twój synuś bardzo trafnie określił te placki.Dzieci mają znakomite skojarzenia i świeży umysł,czego my dorośli niestety już nie mamy.
      Pozdrawiam Ciebie cieplutko-cieszę się,że masz weekend i troszkę odpoczniesz:)

      Usuń
  11. placki pyszne zrobiłam z pominięciem moczenia w lodowatej wodzie, wyśmienite zostaną u nas na dłużej. Pozdrawiam Beata :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pani Beatko,ja też nie zawsze moczę i wychodzą chrupiące.Dziekuję.
      Pozdrawiam serdecznie:)

      Usuń
  12. Witaj Danuś.Smażę dziś Twoje placki na obiadek.Od wczoraj zostało troszkę pomidorowej,więc placuszki będą w sam raz na dopchanie:) Pozdrawiam,A.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam "A". Ciekawam czy smakowały.
      Pozdrawiam.

      Usuń
  13. Ha ha ha.Dzień dobry:)Dopiero przeczytałam Twój komentarz Danuś.Po takim czasie...bo chciałam sobie przypomnieć,jak to było z moczeniem masy ziemniaczanej.Bo będą placuszki :).Dawno nie robiłam,bo trochę nam wypychają wątróbki.Ale już nie wytrzymujemy.Język ucieka i trzeba zrobić.Buziaki :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam Alinko. Dawno nie robiłam placków ziemniaczanych, ale też się przymierzam. Rzadko Alinko robię, bo potem musimy się wspomagać tabletkami. Za tydzień przyjeżdża mój wnusio, więc pewnie od nich nie ucieknę.
      Pozdrawiam cieplutko :)

      Usuń
  14. Bardzo smaczne. Mega chrrupiace ��. Pozdrawiam Lena.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam Leno. Bardzo się cieszę, że wyszły takie chrupiące. Bardzo dziękuję. Serdecznie pozdrawiam :)

      Usuń

Proszę, zostaw chociaż krótki komentarz. Będzie mi bardzo miło...